Babam;
-Nerdesin sen kızım ?Allah Aşkına ? Arıyoruz sabahın 6sından beri seni dedi.Bende;
-Uyuyordum noldu ki? dedim.Babamsa;
-Biz hastanedeyiz kızım.Ben;
-Babaaaa ,kime noldu çabuk söylee? O arada ağlıyorum .Nolabilir diye düşünüyorum.Babam;
-Kardeşini hastaneye getirdik dedi.Ben gerisini ne duydum ne işittim.''Hemen geliyorum'' dediğimi hatırlıyorum.O kadar.
Erkek kardeşim bizim en küçüğümüz.En miniğimiz.O daha doğmamışken.Anneme aldırıcaksın onu,yoksa senin çocuğun filan olmam ben diye ağlayıp zırladığımı hatırlıyorum.Hiç istememiştim onu.Ta ki doğana kadar.Hasta mı oldu ben başlardım ağlamaya.Öksürdü mü,hapşırdı mı,düştü mü kardeşim ağlamazdı ben ağlardım o düştü,, diye.O derece düşkündüm ona. En küçük çocuk olunca yeri hep daha bir sevimli oluyor kalbinde kardeşin.Aramızda 10 yaş var zaten.Annem olmadığında annesi oldum ben kardeşime.Kol kanat gerdim.Korudum.Şimdii,babam hasta o hastanede diyince.Olur mu bu? Ben yoktum yanlarında da zaten.Elim ayağım birbirine girdi.Nasıl hazırlanıp çıktığımı hatırlamıyorum.
Babam beni almaya geldiğinde arabada
-Bana neden dün haber vermediniz?Nesi var diye bağırışmalarımı hatırlıyorum. Onlar;
Doktora 1 hafta önce gitmişler.Ama bana birşey dememişler telaş yaparım diye.En sonunda işler ciddileşmiş.Doktor kalbi delik demiş ..Kalbi delikmiş demişmiş doktor.O ne biliyor.Kesin bir hata var.Ağlamaya başladığımı biliyorum .Hüngür hüngür.Yan koltukta küçük kardeşim oturuyor.Ben ona sarılıyorum daha çok ağlıyorum.''Annem '' kardeşimi benden çekti .
-Ağlama oğlum ablan bana söylemediler diye ağlıyor dedi..Kardeşimse;
-Anne ben 3 yaşında değilim.Ölücek miyim ben ? demez mi.Ben ,annem,anneannem.Hep beraber ağlamaya başladık.Gerisini bilmiyorum.Beynim çok bulanık.
Şuanda ilaç tedavisi görücek dediler.Pek birşey yok inşallah.Atlatıcak bunu.Ben inanıyorum o küçük kardeşime.Küçük ama yüreği kocaman olan minik kardeşime.Atlatıcaz buna canı gönülden inanıyorum..Hastaneden geldim bende.İçimi dökmek istedim yarım saatcik.Kardeşim şu anda iyi.Maşallah.Allah kimsenin sevdiklerine,sevmediklerine hastalık çektirmesin.Sevdiklerinin acı çektiklerini göstertmesin.Çok kötü birşey.Elden hiçbirşey gelmemesi çünkü..
